Nie tak dawno temu bardzo chciałem jak ten chłopak. To chyba taki pomysł życia bez granic: gdzie chcę, jak mi się podoba. Mi-mi.

Przychodzi taki moment w życiu kawalera. Że po wymianie ciekłokrystalicznych kontaktów. Z oczami pełnymi obiecujących uśmiechów 450 x 300 pikseli. Z palcami skurczonymi od wędrówek po znajomym ciałku wysłużonego laptopa. 

Przychodzi taki dzień, że kawaler odwraca wzrok od szybki i wychodzi. Na majówkę.

I długo nie potrafi uwierzyć w te wszystkie lisy, które podchodzą do nich, leżących w słońcu.

Niezapowiedziany Dzień Policjanta: pół wieczoru miasto miga na niebiesko. 

Uciekamy rowerami nad Wartę. Nad głowami burczy helikopter. Po kwadransie wyboistej ścieżki prześlizgujemy się pod mostem i dojeżdżamy do dzikiej miejscówki k.  Starołęki. Ślady ognisk, puste butelki przy brzegu, kilka kiepów. Relaksujemy się.

Gadamy. Kaczki kwaczą, rybki pluszczą, ktoś z drugiego brzegu obserwuje, wkręcam N, że tajniak. Po chwili moją uwagę przykuwa przepływająca środkiem rzeki kanapa. 

N: O-o…
Ja: Masz na myśli ten materac?
N: …
Wychodzący zza naszych pleców Policjant: Co panowie? Piwko-piwko?
Ja, usiłując nie myśleć o zawartości torby N: E tam, dokańczamy właśnie. Niech pan spojrzy, kanapa płynie.
Policjant, poprawiając odblaskową kamizelkę: No dobrze, kanapa…
N, z zaskoczenia: A jak to właściwie jest,  po piwie trzeba nosić rower na ramieniu? Czy można go prowadzić?
Ja, udając zdziwienie: Chyba żartujesz. Nosić?

Zaczynamy sprzeczać się, próbując przenieść uwagę funkcjonariusza na zagadnienia prowadzenia pojazdu pod wpływem. Funkcjonariusz wygląda na coraz bardziej zniechęconego do zaprowadzenia porządku. Gęba mu jakoś wiotczeje.

N: Nosić!
Ja: Bzdura!
Policjant, machając ręką zrezygnowany: Panowie, żadne nosić, jeszcze stracicie równowagę po tym alkoholu. Prowadzić.
Ja: Tak pan nam radzi?
Policjant, na odchodnym: Tak, panowie. Do widzenia. Znika za nasypem.

Dokańczam reddsa. Zapada noc, komentujemy nurkujące nad taflą nietoperze.

1. Kup samochód w Kielcach 
2. Zbierz dokumenty (zarejestrowany w Opolu)
3. Zwolnij się z pracy i podjedź pod urząd. Zaparkuj (6 zł)
4. Odkręć tablice (5 zł) 
5. Zapłać za rejestrację, skseruj dokumenty, postój w kolejce (200 zł)
6. Porozmawiaj z chłopakiem z Bramki – dowiesz się że “będzie Problem”. Albowiem: 
   - nazwisko na dowodzie rejestracyjnym (1998) “Kowalska” 
   - nazwisko na umowie sprzedaży (2007) ”Kowalska-Poruta”. Znaczy pani wyszła za mąż.
7. Przejdź do Okienka i zmierz się z Urzędniczką Wydziału Komunikacji w Poznaniu (UWKwP).

- Kto pana tu wpuścił?! 
- ?
- Wysoki czy niski?! 
- (Złośliwie) Średni. 

UWKwP wzburzona opuszcza stanowisko i rąbiąc obcasami przemaszerowuje biuro w poszukiwaniu winowajcy. Wraca po pięciu minutach, wyraźnie zadowolona:

- Przecież kolega powiedział, że będzie Problem.
- Proszę pani, oboje wiemy, że Kowalska wyszła za mąż po zarejestrowaniu tojoty.  Dokumenty to pokazują.
- Przecież pan Burczyński go nie zarejestrował!
- To już proszę powiedzieć jemu, nie mnie.
- (Zaciska wypomadowane usteczka) Nie zarejestruję tego samochodu.
- …
- Potrzebuję oświadczenia strony, że dokumenty nie są fałszywe.
- Proszę pani, Kowalska (Opole) sprzedała auto Burczyńskiemu (Kielce) w 2007 roku. Ja (Poznań) jestem 3. właścicielem – nie mam kontaktu z tą panią. 
- Nic mnie to nie obchodzi. To pan kupował auto. To pańskie ryzyko.

Hm, jeśli pani Kowalska-już-Poruta kopnęła sobie w kalendarz, to znaczy że mam zezłomować kupioną tydzień temu corollę?

Wczoraj było ciepło jak w czerwcu.

Compensa ocknęła się, że AC jednak nie jest dziedziczne. W związku z czym straciłem ok. 8 tys. Ciekawe, co z kasą za lawetę.

Zacząłem drugą edycję szkolenia menedżerskiego. + coaching.

Jedna z moich gwiazd wypęczniała i chce wyrekrutować się do działu w innym pionie (IT). Z wrażenia na 2 godz. zgubiłem laptopa. 

Po raz pierwszy w życiu chcę założyć firmę.

Po przejechaniu w 2 doby wuelty samochodozy (Poznań – Kraków – Wadowice – Katowice – Kielce – Krk – Warszawa – Poz, razem 1500 km) wróciłem z wyniunianą przez staruszki tojotką. Chyba jest koloru indygo, choć jak wiadomo większość facetów to daltoniści.

Zabajerowałem się w uroczej filozofce, która bramę obok sprzedaje produkty Get In Banku. Myślę, że bez wzajemności.

Kończę ważny wątek osobisty. Zaczynam ważne wątki osobiste.

Wzbiera we mnie. Coś.